Are you a webmaster? Find out how to easily add Textise to your web site.


This page has been Textised!
The original page address was https://www.nrc.nl/nieuws/2019/06/17/dapper-en-strijdbaar-a3963944?share=1

Opinie
N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.

Dapper en strijdbaar
  17 juni 2019
  Leestijd 1 minuut
[Image: Lotfi El Hamidi]  
Nog even over FVD’er Toine Beukering, kandidaat-voorzitter van de Eerste Kamer, die recent in opspraak raakte vanwege uitspraken die hij deed in een interview met De Telegraaf. Daarin zei hij: „Dat de Joden – zo’n dapper strijdbaar volk – als makke lammetjes gewoon door de gaskamers werden gejaagd. Dat heeft me altijd gefascineerd.”

De kritiek die Beukering kreeg ging vooral over het deel waarin hij de Joodse slachtoffers als makke lammetjes beschreef. Dat was helemaal niet het geval, schreven velen, waaronder Frits Abrahams in NRC, en inderdaad, er waren genoeg Joden die zich heldhaftig hebben verzet tegen de nazi’s. De film Defiance uit 2008 kwam meteen in me op, over de Joodse Bielski-partizanen aan het wrede Oostfront.

Maar het deel wat mij bleef bezighouden was de tussenzin; „zo’n dapper strijdbaar volk”. Het is op de eerste plaats een merkwaardige tegenstrijdigheid in zijn bewering over Joden als makke lammetjes, maar het is in die context ook een anachronisme. Want het Joodse volk als dapper en strijdbaar was toch zeker geen typering die vóór de oorlog gemeengoed was in Europa.

De ‘Krav Maga-Jood’ waar Beukering waarschijnlijk op doelt heeft na 1948 mythische proporties aangenomen. Niet vreemd, want de Israëlische overwinningen in de oorlogen van 1948 (culminerend in de onafhankelijkheid) en 1967 (verpletterende overwinning op de Arabieren in zes dagen) spraken tot de verbeelding. David tegen Goliath. Een dapper en strijdbaar volk.

Die vechtlust kwam niet uit het niets. In de negentiende eeuw wordt de zionistische beweging opgericht, die streefde naar een eigen Joodse staat. Eén van de oprichters, Max Nordau, zag alleen een kans van slagen als er onder de diaspora-Joden ook een besef ontstond van een sterke Joodse natie. Joden moesten niet meer passief en machteloos staan tegenover geweld, vond hij, verwijzend naar de pogroms in Oost-Europa. Nordau bedacht de term Muskeljude; de Jood moest fit, sterk, gedisciplineerd zijn. Kortom, dapper en strijdbaar.

Nou komt de masculiene patriot in vrijwel elke nationalistische beweging voor, maar sinds we het nationalisme in West-Europa hebben ingedamd is het – gelukkig – hier een randverschijnsel geworden. In Israël daarentegen is die vanwege permanente oorlogsdreiging nog altijd springlevend.

Dat verklaart weer de radicaal-rechtse adoratie voor Israël. Baudet en de zijnen zien in het huidige Israël de natiestaat in volle glorie, precies zoals zij die graag weer willen terugzien in Europa. Een militaristische staat, geobsedeerd met demografie, waar mensenrechtenactivisten als landverraders worden gezien en minderheden als veiligheidsvraagstuk worden behandeld. Met oprechte sympathie voor Joden heeft het vermoedelijk weinig te maken.

Lotfi El Hamidi ([email protected]@Lotfi_Hamid) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.

Een versie van dit artikel verscheen ook in NRC Handelsblad van 17 juni 2019
Een versie van dit artikel verscheen ook in nrc.next van 17 juni 2019
Opmerkingen? Mail ons
Heeft u een tip over dit onderwerp, ziet u een spelfout of feitelijke onjuistheid? We stellen het zeer op prijs als u ons daarover een bericht stuurt. U kunt ons ook anoniem een tip geven.


Toevoegen aan
+  verzameling
Lees ook deze artikelen


    Textise: Back to top

    This text-only page was created by Textise (www.textise.net) © Textise - CPC LLC
    To find out more about our product, visit Textise.org.